Het belangrijkste land is het binnenland, was ooit de verkiezingsslogan van wijlen rechts-liberaal Ward Beysen. In de 20ste eeuw was er in Vlaanderen nog politieke commotie over zo’n slogan: verholen racisme en etnocentrisme heette het toen.Vandaag gaat het alleen nog maar over de inrichting van dat binnenland, de splitsing van BHV en het budget. Moest het nu nog een mooie navel zijn om zo naar te staren…

Er ontbreken cruciale thema’s in de media en in de campagne. Nog geen half jaar geleden mislukte de klimaattop in Kopenhagen. De opwarming gaat voort, ook als ze uit ons debat verdwijnt. Mag het zondag ook over onze rol gaan in het klimaatdebat de volgende jaren, zeker nu België voor zes maanden EU-voorzitter wordt?

Af en toe horen we iets over de megalek van het diepzee-olieboorplatform van BP in de Golf van Mexico. Nu al de grootste milieuramp in de geschiedenis van Amerika. Geen toevallig ongeluk, maar typisch voor het nakende einde van het olietijdperk: de gemakkelijk te ontginnen voorraden raken op. Toch ontbreekt een debat ten gronde over de overgang naar een post-fossiele economie.

Diezelfde goedkope olie was één van de factoren die de zeer snelle globalisering mogelijk maakte. Over de houdbaarheid of de wenselijkheid daarvan is er amper een politiek debat, toch niet in ons land. We koesteren de idee dat we meester zijn van onze economie, als België, zelfs als Vlaanderen. Tegen financiële crisissen of sluitingsplannen bij Inbev of GM in…

En als we dan toch naar het binnenland kijken, wie maakt er dan van de snel groeiende ongelijkheid en armoede een thema? Of durft nog voorstellen te doen over betere opvang én integratie van migranten en nieuwkomers in onze steden?

Hoe verder de campagne vordert, hoe enger de focus ligt op het communautaire, op het budget, op de klassieke economie. België en Vlaanderen plooien deze dagen terug op zichzelf. De media volgen politici in deze blikvernauwing, maar dragen er evengoed toe bij. Of heeft er al iemand een debat gehoord over de visie van partijen op buitenlands beleid, het Europees voorzitterschap of klimaat?

De vijf minuten politieke moed van Leterme leidde tot drie jaar bijna collectief navelstaren, met de dag intensiever. Het wordt hoog tijd om onze blik opnieuw te verruimen, zondag en de volgende jaren...