Wie Nederlands wil leren in Antwerpen, kon zich deze week inschrijven in het Huis van het Nederlands voor het nieuwe schooljaar. Alleen, amper een uur na het openen van de deuren waren alle plaatsen al volzet. Dat ze eerst Nederlands leren, mijnheer…
Voorlopige schattingen spreken van 2000 plaatsen tekort in Antwerpen. Allemaal mensen die minstens moeten wachten tot januari 2011 om aan de lessen te beginnen. Volgens Gazet van Antwerpen zijn de helft van de mensen die zich komen inschrijven in Antwerpen nieuwkomers die de verplichte inburgeringscursus volgen. Dertig procent zijn mensen die al werken en zich vrijwillig aanmelden voor de lessen. De anderen zijn doorverwezen naar het Huis van het Nederlands door de VDAB en het OCMW. Zij krijgen nu te horen dat ze maanden of zelfs een jaar moeten wachten. Dit betekent vaak nog minstens een jaar zonder job en een OCMW-uitkering. Met de druppelsgewijze regularisatie zal de wachtlijst nog verder groeien.
Inburgering en taallessen zijn Vlaamse bevoegdheden. Wat we zelf doen… De Vlaamse regering ondergraaft zo niet alleen de geloofwaardigheid van haar eigen inburgeringsbeleid. Ze hypothekeert ook de kansen op een sociaal beleid in de stad.
Mijn collega-OCMW-raadslid en ondervoorzitter Luk Lemmens (N-VA) bepleit daarom dat het OCMW van Antwerpen zelf anderstalige nieuwkomers de Nederlandse taal moet kunnen bijbrengen. Volgens Luk Lemmens zou het OCMW zelf aanvullende opleidingen kunnen aanbieden, mits we daar de middelen voor krijgen. Een terechte reactie, al rijst de vraag wie dat gaat betalen? Is Vlaanderen bereid de noodzakelijke extra middelen uit te trekken? En met welk geld zou het Antwerpse OCMW dit moeten doen, op een moment dat de besparing van het stadsbestuur van meer dan 30 miljoen euro alle ruimte voor nieuwe initiatieven heeft weggesneden. Meer nog: het OCMW moet in het rood gaan om de uitkeringen de rest van dit jaar te kunnen uitbetalen.
Zoals alle grote steden in Europa verkleurt Antwerpen snel. Alles wijst er op dat deze demografische evolutie en de migratie zich de volgende jaren zal voortzetten. De debatten over de wachtlijsten laten opnieuw zien hoe we jaren tijd verloren hebben met de vraag of we die migratie wel willen. Verblindt door dat debat, hebben we ondertussen onvoldoende geïnvesteerd om de migratie op een sociale manier op te vangen. Steden als Antwerpen en Brussel betalen daar nu de prijs voor, met een groeiende dualisering. En de mensen zelf betalen de prijs. Er is geen andere keuze dan massaal te investeren in de mogelijkheden om Nederlands te leren, een diploma te halen, aan werk te geraken. Alleen maken we daar nog steeds te weinig middelen voor vrij. Op ieder van deze domeinen groeit de achterstand. Daarmee treffen we niet alleen migranten en nieuwkomers, maar heel de stad. In de politieke termen van vandaag: wil iemand hier de federale en de Vlaamse regering, maar ook het stadsbestuur dringend responsabiliseren?
