Het juk van de mondialisering en grenzeloze consumptie
zondag 07 oktober 13u00 - Atelier
Met: Dirk Geldof, Dirk Barrez en John Vandaele
Moderator: Gie Goris - hoofdredacteur MO*
‘Ik consumeer, dus ik ben.’ Amper een paar eeuwen na Descartes is dit het fijne motto van de mens anno 21ste eeuw geworden. Alles is te koop en je bent wat je koopt. De rekken in onze supermarkten puilen uit, net zoals onze kasten, kelders, zolders en garages. Veel is niet genoeg. Maar deze rijkdom betekent paradoxaal genoeg verschraling. De aarde wordt armer en kan onze marktdruk steeds moeilijker aan. Bovendien lijden wijzelf onder al die excessen. Grenzeloze consumptie betekent helaas echter niet meer welzijn, levenskwaliteit en tevredenheid. Intussen wil het beleid toch steeds meer groei en dus meer consumptie, blind voor de gevolgen voor mens en milieu. De markt verdringt de democratie, de consument de burger en het eigenbelang het algemeen belang.
In 'We consumeren ons kapot' verkent Dirk Geldof de gevolgen van overconsumptie en de weg van duurzaamheid naar levenskwaliteit en geluk.
Koe 80 heeft een probleem. Boer, consument, agro-industrie en grootdistributeur gaat zoals de titel al doet vermoeden over landbouw. "Toch geen boek over landbouw zeker? Over een sector waarin bij ons nog amper één procent van de mensen werkt en die maar weinig toekomst heeft? Ja, toch wel, en om meer dan een goede reden. Eten moeten we allemaal, van onze geboorte tot onze dood, net als ademen en drinken. [...] Landbouw is dus extreem belangrijk voor iedereen." Zoals auteur Dirk Barrez zelf van start gaat in zijn inleiding. Hij gaat dieper in op de funeste gevolgen van de globalisering op deze sector, gevolgen die voelbaar zijn op verschillende vlakken: sociaal-economisch, migratie, ontwikkeling, milieu... Ongeremde globalisering creëert chaos. De mondiale industriële landbouw ruïneert de familiale locale landbouw en daarmee het leven en de welvaart van een paar miljard mensen op het platteland. 865 miljoen mensen hebben honger en van hen zijn er 600 miljoen zelf boer. De toekomst zal uitwijzen of boer en consument terrein kunnen winnen op de agro-industrie en de grootdistributie om die honderden miljoenen mensen opnieuw levenskansen te geven.
‘There is no such thing as society’ zo sprak de grootmoeder van de neoliberalen, Margaret Thatcher, ooit. Die ‘society’ kreunt nu onder het juk van de mondialisering, tenminste als je aan de kant van de verliezers staat. Een deel van de arbeiders verdient amper meer dan 30 jaar geleden. Vermogens daarentegen brachten in diezelfde periode veel op. De kloof tussen de inkomens blijft groeien. Hoe lang is dit houdbaar?
De milieuproblemen, met op kop de klimaatverandering, en de uitbouw van mondiale bestuursstructuren met macht én legitimiteit, zijn vandaag dé grote uitdagingen. Hoewel iedereen de markt als een nuttig economisch instrument erkent, schuilt het antwoord op deze uitdagingen niet in nog meer markt, of meer neoliberalisme. Moeten we, met een knipoog naar de geschiedenis, terug naar het neosocialisme?
De speeltijd is voorbij zoals John Vandaele terecht stelt in De stille dood van het neoliberalisme.
M.m.v.: Houtekiet en Epo
Meer info op de webstek van Het Andere Boek
Deze activiteit start om 13:00.
Agenda
